Στιγμές από τη δουλειά μου #2

Η διατροφική συμπεριφορά δεν είναι θέμα γνώσης

Σε ένα workshop, κάποια στιγμή κάποιος μου είπε:

“Τα ξέρω όλα αυτά… απλά δεν τα κάνω.”

Και δεν ήταν η πρώτη φορά που το άκουγα.

Ξέρουμε ήδη πολλά για το τι “πρέπει” να τρώμε

Για τις σωστές διατροφικές επιλογές.

Τι σημαίνει ισορροπημένη διατροφή.

Τι είναι “καλό” και τι “όχι”.

Κι όμως — τη στιγμή της επιλογής, δεν είναι αυτό που ξέρουμε που καθορίζει τι θα κάνουμε.

Η διατροφική συμπεριφορά δεν είναι θέμα γνώσης.

Είναι αυτό που σκεφτόμαστε.

Είναι αυτό που νιώθουμε.

Είναι η επίγνωση της στιγμής (ενσυνείδητη διατροφή)

Είναι αυτό που έχουμε μάθει να κάνουμε χωρίς να το συνειδητοποιούμε.

Σε εκείνη τη συζήτηση, δεν μιλήσαμε για “σωστές” επιλογές.

Μιλήσαμε για το τι συμβαίνει λίγο πριν την επιλογή.

Για τη στιγμή που κάποιος τρώει χωρίς να πεινάει.

Για τη στιγμή που επιλέγει κάτι “αυτόματα”.

Για τη στιγμή που νιώθει ότι “χάνει τον έλεγχο”.

Και κυρίως — για το ότι αυτές οι στιγμές δεν είναι τυχαίες.

Η διατροφική συμπεριφορά δεν είναι μια λογική εξίσωση.

Είναι το αποτέλεσμα:

Όλα αυτά λειτουργούν πιο γρήγορα από τη “λογική”.

Γι’ αυτό και η εκπαίδευση, όπως τη δουλεύω, δεν εστιάζει στο να δώσει περισσότερη πληροφορία.

Εστιάζει στο να δημιουργήσει χώρο για κατανόηση.

Στο να δεις πώς λειτουργείς τη στιγμή της επιλογής.

Στο να αναγνωρίσεις τι σε επηρεάζει.

Στο να αποκτήσεις επίγνωση πριν δράσεις.

Γιατί η αλλαγή δεν ξεκινά όταν ακούς κάτι καινούριο —

αλλά όταν αρχίζεις να βλέπεις διαφορετικά αυτό που ήδη κάνεις.

Αυτός είναι και ο λόγος που τα workshops δεν είναι απλώς ενημέρωση.

Είναι εμπειρία.

Μια ευκαιρία να παρατηρήσεις, να δοκιμάσεις και να καταλάβεις —χωρίς πίεση, χωρίς “πρέπει”, χωρίς σωστό και λάθος.

Και κάπου εκεί, η αλλαγή αρχίζει να γίνεται πιο φυσική.

Όχι επειδή προσπαθείς περισσότερο —αλλά επειδή αρχίζεις να καταλαβαίνεις καλύτερα.

Είμαι η Μαργαρίτα Οκτωρατου,

και αν θέλεις να δεις πώς αυτά δουλεύονται στην πράξη,

θα χαρώ να το εξερευνήσουμε μαζί.